Τον Απρίλιο του 1978 παρουσιάστηκε στην έκθεση αυτοκινήτου του Τορίνο αυτό το ιδιότυπο από πολλές απόψεις αυτοκίνητο μικρομεσαίας κατηγορίας. Με σχεδιασμό πρωτόγνωρο για την εποχή του μέσω υπολογιστή υιοθετούσε ένα διαφορετικό στιλ και προσωπικότητα που σίγουρα τραβούσε τα βλέμματα. Κατασκευασμένο στο τότε υπερσύγχρονο εργοστάσιο της FIAT με πλήρως αυτοματοποιημένη διαδικασία από ρομπότ (ROBOGATE), δίκαια είχε το σλόγκαν "Hand built by robots".
Τα πολλά στοιχεία του που ήταν συνυφασμένα με τον κύκλο τόσο εξωτερικά (φώτα εμπρός, κλειδαριές, μοτίβο στις ζάντες) όσο και εσωτερικά (ασφάλειες στις πόρτες, κουμπιά, κάποια χειριστήρια) ξεχώριζαν σαν τη μύγα μες στο γάλα σε σχέση με τα υπόλοιπα αυτοκίνητα που κυκλοφορούσαν τότε (και για πολλά χρόνια μετά) που ήταν σχεδόν πλήρως τετραγωνισμένα, βαρετά, χωρίς καμπύλες.
Πρωτοποριακό και σε θέματα ασφάλειας ενεργητικής αλλά και παθητικής (π.χ. ελεγχόμενες ζώνες παραμόρφωσης δοκιμασμένες σε crash test, ανεξάρτητο κύκλωμα φρένων με υποβοήθηση σέρβο, ανεξάρτητη πίσω ανάρτηση) έφερνε και άλλες τεχνολογικές πρωτοτυπίες. Χαρακτηριστικό ήταν το ψυγείο λαδιού που διέθετε, η έξυπνη τοποθέτηση της ρεζέρβας στο χώρο του κινητήρα αλλά και οι πλαστικοί προφυλακτήρες που άντεχαν σε μικροσυγκρούσεις και άλλαζαν εύκολα όταν χρειαζόταν. Το δε εσωτερικό ήταν κι αυτό μοντέρνο και καθόλου βαρετό. Οι επιβάτες έβλεπαν ελάχιστο γυμνό μέταλλο καθώς μέχρι και οι πόρτες ήταν επενδεδυμένες.
Έτσι και το δικό μας. Σαν της εικόνας στην αρχή του άρθου. Ήταν 1979 όταν διάλεξα το χρώμα ο ίδιος στην τρυφερή ηλικία των 2 ετών όπως μου λέει ο πατέρας μου. Πολλές οι αναμνήσεις. Ξεχωριστή εμπειρία όταν το πρωτοοδήγησα και μεγάλη στεναχώρια όταν το πουλήσαμε.
Χρόνια έχω να δω κάποιο στο δρόμο. Πιθανότατα επειδή τα περισσότερα έχουν σαπίσει. Καλές οι πρωτοποριακές μέθοδοι κατασκευής, αλλά όταν η βασική πρώτη ύλη για την κατασκευή του αυτοκινήτου είναι σοβιετική λαμαρίνα κακής ποιότητας το τέλος είναι προδιαγεγραμμένο. Τα τελευταία που είδα (δύο στον αριθμό) ήταν στη Θάσο όταν είχα πάει για διακοπές το καλοκαίρι του 2011. Το ένα ήταν παρατημένο μέσα στη χώρα της Θάσου και το άλλο έξω από κάποιο επαρχιακό σπίτι. Για το δεύτερο, ο ιδιοκτήτης του μάλλον το είχε για να πηγαίνει στα χωράφια. Πιο πολύ με κινητή εργαλειοθήκη έμοιαζε. Τουλάχιστον είχε κάποια χρησιμότητα από το να το αφήσει στη μοίρα του.
Όσοι θέλετε αναλυτικότερα τεχνικά χαρακτηριστικά, υλικό αλλά και την ιστορία μου, τσεκάρετε το https://fiatritmo.wordpress.com που έχω φτιάξει με πολύ μεράκι και αγάπη. Είναι στα Αγγλικά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου